"สยามธุรกิจ" ฉบับนี้ ยังคงมีกลิ่นอายสงกรานต์อยู่..พูดถึงสงกรานต์แล้วนะ แน่นอนว่า บนท้องถนนต้องคลาคล่ำไปด้วยกองทัพรถที่มุ่งหน้ากลับบ้านไปเล่นสงกรานต์ตามประเพณี ซึ่งในแต่ละปีปริมาณรถเพิ่มมากขึ้น ปีนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนโยบายรถคันแรกที่ซื้อรถกันยังกะขนม ลานจอดรถท่ามกลางแดดร้อนเปรี้ยงจากกรุงเทพฯ ถึงโคราช ประเด็นที่ต้องพูดถึงหนีไม่พ้น ความสูญเสียชีวิตและทรัพย์สิน เรียกว่า เป็นเทศกาลที่มองเห็น "ความตาย" อยู่เบื้องหน้าทุกปี สถิติการสังเวยชีวิต ไม่เคยลดลง แม้รัฐบาลจะตั้งเป้าเป็นศูนย์ แต่ในความเป็นจริง มันยากมากที่จะไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ..คือถึงแม้จะไม่ใช่อุบัติเหตุ บนท้องถนนขณะกลับบ้าน แต่การเสียชีวิตมักจะมา จาก ความซ่าส์ของวัยรุ่นที่เมาแล้วขับมอเตอร์ไซค์ รถใหญ่ ชน บ้าง ล้มคว่ำบ้าง
ถามว่า เราไม่สามารถหยุดความตายในเทศกาลสงกรานต์ได้จริงๆ หรือ
รากเหง้าของปัญหานี้ เกิดจากสังคมอุดมวัตถุที่เปลี่ยนไปจริงๆ ค่านิยมอุดมวัตถุที่นิยมซื้อรถมอเตอร์ ไซค์ให้ลูก ความฟุ้งเฟ้อที่ยากจะห้ามปราม โฆษณามือถือรุ่นใหม่ มอเตอร์ไซค์รุ่นใหม่จากจอฟรีทีวี มันปลุกเร้าความ อยากให้ผู้คนตามชนบท สะสมกิเลสกันทุกวินาที วัฒน-ธรรมการค้าขายดั้งเดิมที่ถูกรุกรานจากร้านค้าสะดวกซื้อ ทำ ให้ชีวิตผู้คนแยกลำบากระหว่าง สิ่งไหนจำเป็น สิ่งไหนไม่จำเป็น สังคมชนบทต้องยอมรับอย่างขมขื่นว่า แม่ใหญ่สี พ่อใหญ่มี กินมาม่า มากกว่า ไข่ต้มราดน้ำปลาแดก!!
ใครไม่มีมือถือ ถือว่าอภิมหาเชยระเบิด!!
มีคำกล่าวเหน็บแนมกันว่า คนไทยซื้อรถเอาหน้า อเมริกาชื้อรถแทนตีน!!
เราอยู่ในสังคมบริโภคนิยมจนเคยตัว อวดร่ำ อวดรวย แข่งขันกันเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย โดยไม่สนใจว่า จะเป็นวิธีการไหน เรามีวัตถุที่คอยจิกกิเลสให้เกิดความอยาก รอบตัว ในขณะที่ทางด้านจิตใจเราตกต่ำลงทุกวินาทีในอัตราที่เท่ากัน...
ความจริงผมก็อยากจะตำหนิกระทรวงที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาคนโดยตรงอย่างกระทรวงวัฒน-ธรรม แต่ก็นั่นแหละครับ ในเมื่อระบบการศึกษาบ้านเรา ยังปลูกฝังค่านิยมให้แข่งขันกันเพื่อใบปริญญาอย่างบ้าคลั่ง ระบบการเรียนแบบท่องจำที่สอนกันมาหลายร้อยปี แถมประวัติศาสตร์ที่เขียนโดยผู้ชนะ ก็ถูกบิดเบือน ผิดเพี้ยน มันเหมือนสังคมนี้จะต้องชำระสะสางกันใหม่ทั้งโครงสร้าง เพราะเป็นที่มาของปัญหาทั้งหลายทั้งปวง สังคมแตกแยก เศรษฐกิจฟุ้งเฟ้อเห่อเหิม การเมืองแบ่งสีแบ่งข้าง 2 มาตรฐานอย่างชัดเจน...ความอยุติธรรมของระบบยุติธรรม.. ความเหลื่อมล้ำแบ่งแยกชนชั้น ความเหลื่อมล้ำระหว่างต่างจังหวัดกับกรุงเทพฯ เมืองเทวดา..
ทั้งหลายแห่งทั้งปวง...ล้วนเป็นปมปัญหาที่เรายังไม่เป็นประชาธิปไตย
และนำมาสู่ เทศกาลแห่งความตาย ที่ซ้ำซาก
มีเพียงประเทศเดียวในโลกนี้จริงๆ...
แต่เอาเถอะ เดี๋ยวจะหาว่าผม ทำไมมองโลกในแง่ร้าย แง่ลบไปเสียทั้งนั้น..ยังไงผมก็ยังมีจิตใจอวยพรให้พี่น้องชาวอีสาน ชาวเหนือที่เดินทางกลับบ้าน จงระมัด ระวังการขับรถ มีสติ อย่าประมาท เล่นสงกรานต์กันให้อยู่ในกรอบประเพณี คนรุ่นผมนี่ ไม่มีหรอกครับ ที่จะเอาถังน้ำข้นรถสาดกันอย่างบ้าคลั่ง รุ่นผมไปวัด สาดกันที่วัด ฟังพระเทศน์
ขออนุญาตอวยพรย้อนหลัง สุขสันต์วันสงกรานต์ ให้หายร้อนก็แล้วกันครับ..