ของภูมิปัญญาแห่งมวลมนุษยชาติ ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งรู้จักกันทั่วไปในชื่อ “เซี่ยงไฮ้ เวิร์ลเอ็กซ์โป 2010” ได้ฤกษ์เบิกม่านอย่าง อลังการไปด้วยความราบรื่น เรียบร้อยโรงเรียนจีนไปแล้ว เมื่อวันที่ 30 เมษายน และวันที่ 1 พฤษภาคมที่ผ่านมา

ความยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานของงาน เซี่ยงไฮ้เวิร์ลเอ็กซ์โป คราวนี้มีอยู่ด้วยกันหลากมิติ

มิติแรก เป็นความยิ่งใหญ่ด้านขอบเขต พื้นที่ที่ใช้ในการจัดงานจำนวนกว่า 3,300 ไร่ ซึ่งเป็นขนาดพื้นที่จำนวนมากมายมหาศาลที่สุดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนตลอดระยะเวลา 165 ปีของการจัดงานเอ็กซ์โป

มิติที่สอง เป็นความยิ่งใหญ่ ด้านจำนวน ประเทศที่เข้าร่วมงานมากที่สุดถึง 192 ประเทศ ซึ่งไม่เคยมีการจัดงานเอ็กซ์โปครั้งใดที่มีจำนวนประเทศเข้าร่วมงานมากเท่านี้มาก่อน

มิติที่สาม เป็นความยิ่งใหญ่ ด้านปริมาณ ผู้เข้าชมงาน ที่จะทำลายทุกสถิติ และสร้างสถิติสูงสุดใหม่ด้วยจำนวนผู้เข้าชมงานสูงถึง 100 ล้านคน ตลอดระยะเวลา 184 วันของการจัดงาน

มิติที่สี่ เป็นความยิ่งใหญ่ด้านงบประมาณการลงทุน ซึ่งทางการจีน ในฐานะเจ้าภาพ ได้ทุ่มเทงบประมาณเพื่อเนรมิตความสมบูรณ์ แบบแก่การจัดงานมากมายเป็นประวัติการณ์ ถึง 400,000 ล้านหยวน หรือประมาณ 2 ล้านล้านบาท

งบลงทุนเพื่องานเซี่ยงไฮ้เวิร์ลเอ็กซ์โป ที่ว่า ถือว่ามากที่สุดชนิดที่ไม่เคยมีการลงทุนมากเท่านี้มาก่อน ทั้งนี้ก็เพื่อความสมบูรณ์ของ สถานที่จัดงาน ความสมบูรณ์ของการจัดระบบ ขนส่งมวลชนทั้งทางอากาศ ทางบก ทางน้ำ และทางระบบราง

รัฐบาลจีน ถึงกับพัฒนาท่าอากาศยาน นานาชาติผู่ตงขึ้นมา เพื่อรองรับงานนี้โดยเฉพาะ เช่นเดียวกับการสร้างรถไฟฟ้าใต้ดิน สาย 13 ให้เป็น “เอ็กซ์โปไลน์” สำหรับงานเอ็กซ์โปเช่นกัน

มนต์เสน่ห์ และความสมบูรณ์แบบของ งานเซี่ยงไฮ้เวิร์ลเอ็กซ์โป ที่แทรกซึมอยู่ตามอาคารแสดงงานของ 192 ชาติ และ 50 องค์การระหว่างประเทศ ผสมผสานกับขบวน พาเหรด ตลอดจนการแสดงที่น่าตื่นตาตื่นใจอีกไม่น้อยกว่า 20,000 รายการ เป็นพลังสำคัญยิ่งที่ดึดดูดผู้คนจากทั่วทุกสารทิศในโลก ให้ดั้นด้นไปกระจุกรวมตัวกันภายในบริเวณงาน

โดยเฉลี่ยแต่ละวัน จะมีผู้คนหลั่งไหลเข้าชมงานวันละ 550,000 คน

รูปแบบการเดินทางเข้าสู่งานนี้ สามารถเลือกได้ตามอัธยาศัย....ใครใคร่เดินทางเข้างาน โดยทางรถโดยสาร รถแท็กซี่ รถไฟฟ้าใต้ดิน หรือเรือเฟอร์รี่ ก็สามารถทำได้


รูปแบบการเดินทางไปยังงานเซี่ยงไฮ้ เวิร์ลเอ็กซ์โป ที่รัฐบาลจีนไม่สนับสนุนอย่างยิ่งคือการเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว

คณะผู้จัดงาน มิได้จัดเตรียมสถานที่จอดรถไว้รองรับรถยนต์ส่วนตัวเลยแม้แต่ตารางนิ้วเดียว

ใครก็ตามที่เดินทางไปงานด้วยรถยนต์ ส่วนตัว จำเป็นต้องช่วยเหลือตัวเอง ด้วยการ ตระเวนแสวงหาที่จอดรถเอาเอง ซึ่งจะอยู่ห่าง จากสถานที่จัดงานออกไปประมาณ 500 เมตร

สำหรับเส้นทางการเดินทางที่สะดวกที่สุด น่าจะเป็นการเดินทางเข้างานด้วยรถ ไฟฟ้าใต้ดินสาย 13 เนื่องจากเป็นเส้นทางที่เจาะเข้าถึงงานได้สะดวกที่สุด

อย่างไรก็ตาม กว่าจะผ่านเข้าไปสัมผัส ความตื่นเต้นตื่นตาบนพื้นที่จัดงานได้ จำเป็นต้องผ่าน 3 ด่านอรหันต์ที่คุมเข้ม เพื่อความปลอดภัยขั้นสูงสุด

ด่านแรก เป็นด่านทหาร ตรวจความถูกต้องของบัตร และตรวจหาวัตถุอันตราย ด้วยอุปกรณ์

ด่านสอง เป็นด่านตำรวจ ตรวจวัตถุสิ่งของที่พกพาเข้างาน ด้วยเครื่องเอกซเรย์

ด่านสาม เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ทำหน้าที่ตรวจสิ่งแปลกปลอมแบบ ตัวต่อตัว

ผู้เข้างานทุกคนต้องห้ามนำเข้าสิ่งของ ต้องห้ามรวม 5 รายการ

รายการแรก น้ำดื่ม/เครื่องดื่มทุกชนิด

รายการที่สอง ไม้ขีดไฟ หรือไฟแช็ค

รายการที่สาม สเก็ตบอร์ด

รายการที่สี่ โรลเลอร์เบรดส์

รายการที่ห้า สัตว์เลี้ยง

กรณีการพกพายา หรือนม สำหรับ เลี้ยงทารก รวมไปถึงเครื่องสำอาง อาจได้รับอนุญาตให้นำเข้างานได้เป็นบางกรณี โดยขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของเจ้าหน้าที่รปภ.บริเวณ ประตูเข้างาน

ปะเหมาะสมเคราะห์ดี เจอรปภ.ใจดี อารมณ์ดี ก็โชคดีไป แต่ถ้าบังเอิญโชคร้าย เจอ รปภ.พันธุ์ “ไม้บรรทัด” ก็มีสิทธิ์โดนปฏิเสธการนำข้าวของเครื่องกินเครื่องใช้พวกนั้นเข้า งานได้

เมื่อน้ำดื่ม หรือเครื่องดื่ม กลายเป็นของต้องห้ามสำหรับงานใหญ่ยักษ์นี้ ทำให้ผู้เข้า ชมงานจำเป็นต้องช่วยเหลือตัวเอง ในการ เตรียมความพร้อมเพื่อดับกระหาย ระหว่างการชมงาน

หนทางที่ดีที่สุดซึ่งได้รับการแนะนำ สำหรับการเตรียมความพร้อมเพื่อดับกระหาย มีอยู่ด้วยกัน 2 แนวทาง


แนวทางแรก คือเตรียมภาชนะบรรจุน้ำ ไม่ว่าจะเป็นกระติกเปล่า ขวดเปล่า เอาไว้ไปกรอกน้ำดื่มที่มีบริการฟรีในบริเวณงาน

แนวทางสุดท้าย คือเตรียมเงินให้พร้อมสำหรับการซื้อน้ำดื่มดับกระหาย

ส่วนบรรดาขี้ยาทั้งหลายที่ถูก “ปลด อาวุธ” ห้ามนำไฟแช็คหรือไม้ขีดไฟติดตัวเข้างาน ก็จะไม่ถึงกับ “ลงแดง” เนื่องจากคณะผู้จัด งานได้จัดเตรียมไฟแช็คเอาไว้ให้บริการตามจุด ที่จัดไว้เป็นพื้นที่ต้อนรับสิงห์อมควันโดยเฉพาะ

ขืนอมควัน พ่นควัน ไม่เลือกที่ในงานนี้ มีหวังได้โดนรปภ.เล่นงานแหงแก๋